Budowa i działanie kodu kreskowego

Kod kreskowy jest kombinacją następujących po sobie jasnych i ciemnych kresek odzwierciedlających ciąg znaków (w zależności od standardu - cyfr, liter lub wszystkich znaków ASCII). Kreski te zwane są elementami kodu. Jasne kreski można też określić jako przerwy pomiędzy kreskami ciemnymi. Różne kombinacje następujących po sobie różnej grubości kresek i przerw reprezentują różne znaki. Po lewej i prawej stronie kodu kreskowego znajduje się wolna przestrzeń szerokości przynajmniej 1/4" ułatwiająca czytnikowi zorientowanie się gdzie kod kreskowy się zaczyna i gdzie się kończy.

W trakcie czytania kodu, światło pochodzące z czytnika jest odbijane przez jasne elementy kodu (przerwy) a pochłaniane przez jego ciemne elementy (kreski). Światło odbite od przerw powoduje powstanie w czytniku słabszych sygnałów elektrycznych, natomiast w wyniku braku odbicia (kreski) powstają sygnały silniejsze. W zależności od grubości kresek różna jest też długość trwania poszczególnych sygnałów. W wyniku tego powstaje ciąg sygnałów elektrycznych o różnym natężeniu i różnej długości. Jest to tylko nieco bardziej skomplikowane od zasady działania alfabetu Morse'a. Otrzymane w ten sposób impulsy elektryczne są tłumaczone przez dekoder czytnika na język cyfr, liter i innych znaków ASCII. W tym "normalnym" już formacie dane trafiają do komputera.